Tom Dumoulin koestert vrienden voor het leven

Tom Dumoulin tijdens Giro 2022 © Orange Pictures
Tom Dumoulin heeft zijn draai gevonden in zijn 'nieuwe leven'. Mountainbiken in Nepal, skiën in de verse sneeuw en tussendoor een concert bezoeken. Activiteiten waar hij als profrenner nooit aan toe kwam. Tijd voor een afscheidsinterview over zijn allermooiste overwinning, doorbraak, beginjaren en vriendschappen in het peloton.
De Maastrichtenaar reed dit seizoen de Giro d'Italia en zou in september deelnemen aan het WK tijdrijden, maar besloot op 15 augustus zijn carrière te beëindigen.

Wereldkampioen

Keurig op tijd arriveert Tom Dumoulin bij Château Neercanne, op loopafstand van zijn huis. "Mijn mooiste overwinning? Dat is toch wel de wereldtitel tijdrijden in Bergen. Ik dacht onderweg dat de wattagemeter niet werkte. Maar het ging zo ontzettend goed, achteraf bleek de meter wel te werken."
Dumoulin is ontspannen en blikt terug op zijn carrière. Zo won hij in 2016 de koninginnenrit van de Tour de France in Andorra met de finish op de Arcalis. In de regen en hagel soleerde hij naar zijn eerste Touroverwinning. "Die regen, dat maakte het extra heroïsch. Al was ik achteraf wel blij dat de etappe niet werd geschrapt vanwege het weer."

Vrienden

Dumoulin hoeft niet lang na te denken op de vraag welke vrienden hij had in het peloton. "Natuurlijk, ik heb van heel veel renners wat geleerd. Maar als ik twee belangrijke mensen moet kiezen zijn dat Laurens ten Dam en Roy Curvers. Ik heb de neiging om wat ver door te slaan in mijn controledrift en zij hadden al wat meer levenservaring en waren meer 'easy going' dan ik. Op het gebied van presteren, doorgaan en door muren beuken, heb ik veel van ze geleerd namelijk dat er wel een balans in moet zijn."

Cocon

Hoewel de 32-jarige Dumoulin nu geniet van zijn vrijheid, weet hij wel wat hij gaat missen. "Het bezig zijn met één doel, het leven in een cocon, je totaal afsluiten voor de rest. Dat heeft ook iets moois. Ik ben blij dat ik dat heb meegemaakt. 'Missen' is misschien niet het goede woord, ik kijk er niet naar uit om dat nóg een keer mee te maken."

Onbevangen

Dumoulin spreekt met weemoed over de beginjaren van zijn carrière. "Ik heb die beginjaren als de allermooiste ervaren. De wereld ligt aan je voeten. Ik vond het fantastisch om beter te worden. Ik had met niemand wat te maken en ik voelde toen nog niet het gewicht van mijn carrière, totaal niet." Dumoulin vindt het aan de ene kant mooi dat hij mensen heeft geïnspireerd, aan de andere kant fantaseert hij wel eens hoe het óók had kunnen zijn. "Helemaal anoniem door het leven gaan en een nieuwe start maken lijkt me ook wel heel gaaf. Maar dat zal niet meer gebeuren en dat is prima."

Verwarrende tijd

Dumoulin blikt terug op de mooie momenten in zijn carrière, de etappewinst in de Vuelta in 2015 toen hij Chris Froome achter zich liet, de zilveren medailles op twee Olympische Spelen, of de huldiging op de Markt in Maastricht na zijn Girowinst. Het roept geen heimwee op. "Nee, helemaal niet. Als ik er zo over vertel, word ik er heel blij van. Ik vind het mooi om er aan terug te denken, maar je vergeet dan wel eens wat het allemaal heeft gekost. De weg naar het WK in 2017 toe, toen ik net de Giro had gewonnen, was een verwarrende tijd. Ik heb in die tijd stress gehad. Ik voelde de druk van: nu moet ik het laten zien. Het heeft ook heel veel gekost en daar wil ik niet meer naar terug."