Het laatste rondje was dit jaar voor Verstappen én Frijns

Afbeelding ter illustratie © Red Bull Content Pool / Orange Pictures | Beeldbewerking: L1
Het autosportjaar 2021 was zonder twijfel het meest succesvolle in de geschiedenis van Limburg én Nederland. En dat is niet alleen aan Max Verstappen te danken, maar zeker ook aan de ijzersterke prestaties van Robin Frijns.
Het is even bizar als begrijpelijk dat de overwinning van Frijns in de iconische 24 uur van Le Mans dreigt onder te sneeuwen door de Formule 1-wereldtitel van Verstappen. Twee absolute hoogtepunten, met één gemene deler: de allerlaatste ronde.

Wereldkampioen

En zelfs met het aanstippen van alleen de 24 uur van Le Mans doen we Frijns tekort. De geboren Maastrichtenaar veroverde immers nog meer eremetaal. De 24 uur van Le Mans is één van de zes events in het FIA World Endurance Championship (WEC) waarin Frijns met Team WRT uitkwam. Het WEC is hét langeafstands-wereldkampioenschap onder de vlag van autosportkoepel FIA en krijgt weliswaar niet zoveel media-aandacht als andere racekampioenschappen, maar staat wel zéér hoog aangeschreven. En Frijns greep daar in zijn klasse de eindzege met zijn team.
Afbeelding ter illustratie © Orange Pictures

Ronde 363

Samen met zijn stalgenoten Charles Milesi en Ferdinand von Habsburg won hij de 6 uur van Bahrein en de 8 uur van Bahrein, de laatste twee races in het kampioenschap. En dat was genoeg om beslag te leggen op de eindzege. Maar het hoogtepunt, en qua prestige én punten de meest waardevolle winst, werd vanzelfsprekend in Le Mans geboekt. In een race die - logischerwijs - héél lang duurde, kreeg Frijns achter het stuur in de állerlaatste van 363 (!) rondes de leiding in handen.

Finishvlag

De koploper - de ándere Team WRT-equipe - kreeg met technische problemen te maken en Frijns raasde met zijn Oreca-bolide voorbij. Een gelukkig moment, maar eerder in de race had hij met zijn team ook al urenlang aan de leiding gereden. Uiteindelijk werd de finish spectaculair, want Frijns werd nog op de hielen gezeten door Team Jota-coureur Tom Blomqvist. Op de streep won Frijns, die nog een leger langzaam rijdende achterblijvers moest omzeilen, met een marge van 0,7 seconde. En de Maastrichtenaar kon maar ternauwernood de man met de finishvlag op de baan ontwijken.

Formule E

Je zou bijna vergeten dat Frijns, aan wiens exceptioneel talent door niemand wordt getwijfeld, óók nog meestreed om de wereldtitel in de Formule E. Die elektronische, klimaatvriendelijke variant op de Formule 1 staat bol van de innovaties en de concurrentiestrijd is er mede door een vreemd kwalificatieformat enorm. Wisselvallige prestaties zijn een logisch gevolg, maar Frijns was één van de mannen die tot het eind van het seizoen meestreed om de eindzege.

Geen stempel op Tempelhof

Mede door tweede plekken in het Saudi-Arabische Diriyah én in Monaco, stond hij ook tweede in de rangschikking voor aanvang van het slotweekend met twee races op Berlin-Tempelhof. Die verliepen, met twee nulscores, desastreus, waardoor Frijns uiteindelijk vijfde werd in het kampioenschap. Maar al met al was 2021 qua resultaten één van de absolute topjaren van Frijns, die op mondiaal niveau wederom aantoonde een klasse apart te kunnen zijn.
Robin Frijns verkent het circuit in zijn Formule E-bolide. © Envision Virgin Racing

Limburg aan de top

In twee van de zes mondiale circuitkampioenschappen die de FIA organiseert drukte Frijns dus zijn stempel, met één titel en één topklassering. Oké, in de World Touringcar Cup, de Formule 2 en de Formule 3 was er geen Limburgse inbreng, maar in het allerbelangrijkste van die zes kampioenschappen - de Formule 1 - was er natuurlijk wél weer een Limburger de baas. Max Verstappen kroonde zich daar immers tot wereldkampioen, dat kan niemand ontgaan zijn.

Koningsklassekoning Verstappen

De tweestrijd tussen Verstappen en Lewis Hamilton was loeispannend, met als uitkomst dat Hamilton niet de recordkampioen met een achtste wereldtitel werd, maar dat Verstappen zich voor het eerst tot de koning van de koningsklasse kroonde. Dat is de beknopte samenvatting van een enerverend gevecht om de troon, dat veel meer woorden verdient en ook al gekregen heeft. Laten we het seizoen belichten met vijf s'en: supporters, spetters, strategie, schade én, nog één keer, de slotronde.

Supporters

Toeval of niet, maar vrijwel alle dominante zeges die Verstappen dit seizoen boekte kwamen tot stand op circuits waar het oranje legioen massaal aanwezig was: denk aan de Red Bull Ring, waar hij zowel de GP van Stiermarken als de GP van Oostenrijk won, en ook op Zandvoort stond er geen maat op de Red Bull-coureur. Die terugkeer van de F1 in Nederland was door het plaatje en de atmosfeer sowieso één van de succesverhalen van dit jaar. Een voorbeeld voor andere organisatoren hoe het zou moeten zijn. Los daarvan waren de (neutrale) fans sowieso de grote winnaar van dit spektakelrijke Formule 1-seizoen.

Spetters

Regen is vaak een garantie voor entertainment. Behalve in Spa dit seizoen. De verregende fans zagen Verstappen een handvol rondjes achter de safetycar voorbijrijden, maar een race kwam er nooit. Wél was de winst, met halve punten, voor Verstappen. Maar het hemelwater speelde vaker een rol. Op een nat Imola kwam het tot de eerste clash tussen Verstappen en Hamilton, op de Hungaroring kegelde Valtteri Bottas vier rijders inclusief Verstappen van het vochtige asfalt, in Rusland zorgde regen in het slot ervoor dat Hamilton én Verstappen als beste kwamen bovendrijven, en in Turkije maakte Hamilton een strategische fout op de opdrogende baan. Al met al: de neerslag zorgde letterlijk en figuurlijk voor spetterende races.
Afbeelding ter illustratie © Red Bull Content Pool

Strategie

Het woord strategie is al even gevallen, maar in een teamsport als Formule 1 is tactiek vaker van belang. De pitstopstrategie was bepalend in Spanje, waar Hamilton met een extra bandenwissel Verstappen in het slot te snel af was, en hetzelfde gebeurde in het voordeel van Verstappen in Frankrijk, waar hij Hamilton anderhalve ronde voor het eind aftroefde. Over het algemeen durfde Red Bull agressievere tactische keuzes te maken: onconventionele pitstopmomenten om de druk op Mercedes op te voeren en daarmee in cruciale fases het momentum toe te eigenen. Mede daardoor - en een hoop andere ontwikkelingen - kwam Verstappen op snellere banden in de gelegenheid om Hamilton in de slotrace nog aan te vallen.

Schade

Waarschijnlijk zijn twee titelkandidaten nog nooit zo vaak met elkaar geclasht in één seizoen als Verstappen en Hamilton nu. Verbeten duels op Sakhir en Imola waren slechts inleidende beschietingen. De crash op Silverstone was de eerste met grote gevolgen, want het kostte Verstappen de race én een motor, en Hamilton op zijn beurt een straf, maar hij reed wél naar de winst.
Ook op Monza reden ze elkaar in de wielen, met ditmaal Verstappen als hoofdschuldige. In Austin was het spannend, op Interlagos verdedigde Verstappen óver het randje en dat gold ook in Djedda, waar het wel Hamilton was die op Verstappen inreed. De zaak stond zó op scherp, dat Hamilton in de slotrace kost wat kost een clash wilde vermijden.
De botsing tussen Max Verstappen en Lewis Hamilton in Saudi-Arabië. © Red Bull Content Pool

Slotronde

En in die slotrace kwam het natuurlijk aan op de allerlaatste ronde. Laten we de aanloop en de wedstrijdleiding even buiten beschouwing laten. Misschien is het wel de moeder aller slotrondes in de F1-geschiedenis, want hoe vaak is het gebeurd dat de twee titelkandidaten met evenveel punten in de laatste raceronde een rechtstreeks duel om de titel uitvechten? Hamilton reed op oude banden, Verstappen had juist nieuw rubber onder zijn Red Bull en maakte het verschil bij de eerste beste mogelijkheid. Net als Frijns liet hij zien dat in een marathon de beslissing altijd in de laatste kilometers kan vallen. Het leverde ons op 12 december 2021 één van de hoogtepunten in de provinciale en nationale sportgeschiedenis op.