Twee keer bijna dood door corona: 'Ben dezelfde niet meer'

Bert Recker uit Simpelveld. © L1
Na twee jaar corona blikt L1 terug met verhalen van patiënten en artsen. Over Limburgers die de ziekte doorstonden, soms tegen alle verwachtingen in overleefden, en over de artsen die toen langs het bed stonden.
Vandaag het verhaal van Bert Recker uit Simpelveld, die corona op wonderbaarlijke wijze overwon.

Levensbedreigend ziek

Toen de pandemie uitbrak was hij een van de eerste die corona kreeg. Het begon met koorts, gevolgd door een bezoek aan de huisarts die hem 10 minuten later met spoed naar het ziekenhuis stuurde. “Ik kwam op de intensive care (IC) met corona, een dubbele longontsteking en een longembolie. Ze vroegen mijn partner meteen of ik gereanimeerd wilde worden, voor als ik in coma zou geraken.”

24 uur per dag stikken

Die kans achtten de artsen groot. Bert kreeg steeds minder lucht, hij was aan het stikken. Een angstig en onvergetelijk gevoel. “Dat blijft altijd in je hoofd. Het gevoel dat je onderwater bent en geen lucht krijgt. Af en toe mag je naar boven om naar adem te snakken. Maar daarna wordt je meteen weer ondergedompeld. Zo ging het continu. 24 uur per dag.”

Bang voor de nacht

Dat hij dit überhaupt één dag zou volhouden, was tegen alle verwachtingen van de artsen in. “Ik ben uit wilskracht wakker gebleven, de hele nacht. Ik dacht alleen maar: ‘Als ik in slaap val, ben ik er niet meer. Dan is het afgelopen.’”

Overvolle IC

Na drie dagen IC was Bert ‘stabiel’ genoeg voor een kamer op de verpleegafdeling. Echt veel beter ging het niet met hem, maar hij bezette een bed op de IC dat hard nodig was voor nieuwe coronapatiënten. Het ziekenhuis stroomde ondertussen al helemaal vol met coronapatiënten in kritieke toestand.

Corona was nog nieuw

Maar op de verpleegafdeling ging het al snel weer vreselijk mis. Het beangstigende, benauwde gevoel dat hij zou stikken kwam terug. Artsen konden weinig voor hem doen. Corona was nieuw. Vaccinaties en treffende medicijnen waren er nog niet. Ze hadden zijn vrouw al gebeld.
“Het was verschrikkelijk. Maar ik bleef tegen mezelf volhouden en herhalen: 'Niet in slaap vallen, dan is het klaar'. Het heeft me er doorheen gesleept.”
Bert tijdens zijn ziekenhuisverblijf in Zuyderland. © Bert Recker

Dezelfde niet meer

In ruil voor die mentale uitputting bleef Bert in leven. Maar het was nooit meer hetzelfde. Twee keer aan de dood ontsnappen heeft een mentaal litteken bij hem achtergelaten. Na het ziekenhuisverblijf van acht weken kwam hij 17 kilo lichter thuis. "Ik ben dezelfde niet meer. Ik vergeet veel en ben emotioneel. Die verschrikkelijke tijd zit constant in je hoofd. En dat zal denk ik ook nooit meer weggaan.”
Bert benoemt zijn wilskracht, maar ook nadrukkelijk het harde werk van het ziekenhuispersoneel. "Ben hen ontzettend dankbaar." © Bert Recken
Meer verhalen over twee jaar corona in Limburg, zie je zaterdagavond 5 maart in een speciale uitzending van AvondGasten om 18:30 uur op L1 TV.