Ger Bertholet: 'Nog steeds wat te zeggen'

Ger Bertholet tijdens de repetitie © Henk Hover | L1
Theatermaker dichter, schrijver, acteur en zanger Ger Bertholet staat sinds lange tijd op zondag 15 januari met zijn nieuwe liedjesprogramma in Sevenum. Bertholet werd in 2011 getroffen door een zwaar herseninfarct. De lichamelijke gevolgen daarvan hebben zijn creatieve brein nooit kunnen weerhouden van het maken van plannen en voorstellingen.
Rode draad in de voorstelling Zjér Bataille & de Sjenge bloaze d’r sjtöb voet in Atelier De Stal in Sevenum is de reis die een groepje jong volwassenen uit het vormingswerk in 1975 maakte om op te gaan treden in Hilversum in de VARA-studio.

De geest laat zich niet dwingen

Bertholet laat zich ook nu weer begeleiden door zijn vaste muzikanten Leo Bego, Roger Moreno en Jan Hallema. Hij oogt in eerste instantie fragiel, totdat de eerste tonen van een van zijn vele liedjes klinken door de repetitieruimte. Dan staat hij op uit zijn stoel en declameert en zingt haast als vanouds zijn bloemrijke en vaak activistische teksten. Zijn handicap, hij is halfzijdig verlamd, beperkt hem weliswaar lichamelijk maar zijn geest laat zich niet dwingen.
"Ik kan - ondanks mijn handicap - wat ik kan en het talent dat in mij woekert is de brand die ik in me heb. Ik heb niets anders dan het woord", zegt de geboren Klimmenaar. "Op radio en tv stikt het van de tafels waaraan gepraat wordt en daardoor geloven we dat woorden iets teweeg kunnen brengen, maar daar geloof ik niet zoveel van eerlijk gezegd. Als ik een mooi lied gemaakt heb dan hoop ik dat het aankomt, dat het iemand raakt. Dat vind ik al pure winst. Ik meen te moeten zeggen dat ik wat te zeggen heb."

Plannen

Bertholet zit nog steeds vol plannen. Volgend jaar wordt hij 75 en denkt hij over een gezongen biografie. "Ik heb in het verleden liedjes gemaakt waarbij ik er veel later pas achter gekomen ben dat die over mezelf gaan. Dat is toch wel typisch. De gezongen biografie zit pas in de fase van de eerste gedachtes. Of die er daadwerkelijk gaat komen moet nog blijken. Aan het inhoudelijke materiaal twijfel ik niet, maar mensen als mijn zoon Paul vormen een klankbord die zich dan hardop afvragen of ik zoiets nog wel kan. Daar ben ik hem dan dankbaar voor. Het blijft zoeken naar mogelijkheden om me, met alle beperkingen nog te laten zien."

Sjengen

De basis voor het liedjesprogramma ligt bij de Sjengen een groep mijnwerkerszonen die zich in de naweeën van het sluiten van de mijnen bij elkaar pakte om in 1975 mee te doen aan een Tv-programa van de VARA. Ger noemt het een groepje activistisch, kritische katholieken die destijds thuis direct werden geconfronteerd met de directe gevolgen van de mijnsluitingen. Een vader die werkloos thuis kwam te zitten of een vader die ziek werd of overleed aan de gevolgen van het werken ondergronds. Daarin ziet Bertholet nog steeds paralellen met het heden en de actiebereidheid zit er bij hem nog steeds in. "Ik ga niet meer schoppen, want dat kan ik met mijn verlamde lichaam niet meer, maar eens flink rammelen aan het algehele geweten dat zou zeker niet verkeerd zijn."

Geen theatertour

Bertholet gaat zelf geen tournee organiseren met het programma Zjér Bataille & de Sjenge bloaze d’r sjtöb voet. Of er meer optredens komen hangt van de vraag af. "Als er vraag is naar optredens gaan we het per geval bekijken. Ik doe het natuurlijk heel graag en zo’n vraag prikkelt ook mijn fantasie. Wellicht kunnen we dan na afloop zeggen dat het een tournee was, maar het organiseren en plannen dat moet ik mezelf niet meer op de hals halen. Mensen kunnen natuurlijk altijd bellen", sluit Bertholet lachend af.
Beluister de radioreportage zaterdagmiddag tussen 13:00 en 16:00 uur in het L1-radioprogramma Plat-eweg.